بيانات و تشريح تمام هنرهاي رزمي توسط استاد حامدرحيمي پنجكي

ورزش به تمامي گونه‌هاي فعاليت فيزيكي بدن گفته مي‌شود كه شركت كنندگان آن مي‌توانند به صورت منظم و سازمان يافته يا گاه به گاه در آن شركت كنند و از آن براي بهبود تناسب اندامشان يا فراهم آوردن سرگرمي و تفريح بهره ببرند. ورزش مي‌تواند به صورت رقابتي برگزار شود كه در اين صورت بايد بر پايهٔ رشته قوانيني كه مورد توافق همگان است، يك يا چند برنده در آن مشخص گردد كه در اين‌گونه ورزش‌ها شركت كنندگان بايد درجه‌اي از توانمنديهاي مربوط به آن رشته به ويژه در رده‌هاي بالاتر را داشته باشند. ورزش به دو دسته كلي تقسيم مي‌شود:

• ورزش انفرادي
• ورزش تيمي

  هم‌اكنون با در نظر گرفتن ورزش‌هاي تك نفره، صدها رشتهٔ ورزشي وجود دارد. ورزش‌هاي گروهي مي‌تواند افراد را در قالب دو يا چند گروه دسته‌بندي كند و تيم‌ها با هم رقابت كنند. گونه‌هايي از فعاليت‌هاي غير فيزيكي وجود دارد كه گاهي آن‌ها را به ورزش نسبت مي‌دهند و به آنها ورزش فكري گفته مي‌شود؛ براي نمونه مي‌توان به ورق‌بازي و بازي‌هاي تخته‌اي و فكري اشاره كرد.

  تعريف ورزش به هدف و منظور از انجام آن بستگي دارد:

  براي نمونه رقابت‌هاي شنا كه در برابر هزاران نفر در يك استخر سرپوشيده ويژه مسابقات انجام مي‌گيرد يك گونه از ورزش به‌شمار مي‌رود در حالي كه شنا در يك استخر معمولي يا در دريا يك تفريح شمرده مي‌شود. رشته‌هاي فراواني در ورزش وجود دارند و مردم زمان و هزينه زيادي را چه به عنوان شركت‌كننده و چه به عنوان تماشاگر صرف ورزش مي‌كنند. ورزش و ورزش كردن طي ساليان طولاني از قالب يك تفريح و سرگرمي به قالب يك حرفه و فعاليت درآمده‌است و تعداد بيشماري از ورزشكاران حرفه‌اي در سراسر جهان از طريق ورزش به ثروت رسيده‌اند. اين يكي ديگر از ويژگي‌هاي ورزش به‌شمار مي‌آيد. امروزه ورزش زنان نيز جايگاه ويژه‌اي در مجامع بين‌المللي پيدا كرده‌است. ولي با اين وجود به ورزش بانوان آنگونه كه در خور آن باشد توجه نمي‌شود كه اميد است در آينده نه چندان دور حمايت‌هاي ويژه اي از آن به عمل آيد.

  واژهٔ ورزش كه از ديرباز معناي تمرين و ممارست داشت به هنگام تصويب «قانون ورزش اجباري در مدارس» در ۱۶ شهريور ماه ۱۳۰۶ خورشيدي به‌طور رسمي به معناي امروزي وارد قاموس واژگان دولتي ايران شده‌است. توسعهٔ ورزش‌ها، با توجه به گذشتهٔ كامل آن‌ها، مطالب مهمي را دربارهٔ دگرگوني‌هاي اجتماعي و دگرگوني‌هاي خود ورزش‌ها آشكار مي‌نمايند.

رشته هاي مطرح رزمي جهان

سبكها و رشته هاي زيادي از رزمي وجود دارند كه در جهان مطرح هستند

مهمترين و پر طرفدارترين رشته هاي رزمي  كه امروزه در دنيا فعاليت دارند عبارتند از :

كاراته – كونگ فو – تكواند – بوكس – كيك بوكسينگ

 KICKBOXING   TAEKWONDO   BOX   KARATE   KUNGFUTOA

علاقمندان زيادي در دنيا در اين رشته ها فعاليت ميكنند و رويدادهاي آن را دنبال ميكنند .

حركات تكنيك ها و ضربات و برخي دفاع ها در اين رشته ها تا حدودي مشترك هستند و فقط اسامي و روش هاي اجرا متفاوت است . معمولا افرادي كه در يكي از اين پنج رشته فعاليت ميكنند ميتوانند در تمامي رشته هاي رزمي موفق باشند.

تاريخچه ورزش رزمي

هنر و ورزش رزمي تاريخ مفصلي دارد كه ما  در اينجا بسيار مختصر  به آن اشاره خواهيم كرد. هنر رزمي در حدود  ۴۰۰۰ سـال قبل ، توسط حكومت امپراطوري  چين بـه نـام دودمن شيا براي نبردهاي تن به تن پايه ريزي شد.

پيدايش هنر رزمي  را  به ۵۴۰۰  سال پيش دوران مصر باستان نيز نسبت ميدهند.  بـه استناد  تصوير به جامانده دو انسان بر روي ديوار كه با هم مبارزه ميكنند .

تعريف ورزش رزمي

حركات و تكنيك ها و فنوني كه با استفاده از دست و پا براي مبارزه و درگيري و دفاع از خود انجام ميشود تعريف ساده اي از هنرهاي رزمي است

برخي رزمي را مبارز ه و درگيري تن به تن مي دانند . عده اي نيز آن را درگيري  با استفاده از دست و پا و استفاده از ادوات و آلات سرد مانند شمشير و نانچكو ، چوب  و …  ميدانند .

عده اي نيز ورزش رزمي را هنر و صرفا جهت ساخت ذهن و تفريح و سرگرمي ميدانند و …

در يك جمع بندي ميتوان هنرهاي رزمي را اين چنين معرفي كرد :

هنر رزمي عبارت است از حركات و تكنيكها و ضرباتي كه با استفاده از دست و پا و بدن انجام ميشود جهت مبارزه و درگيري و دفاع ، و يا اجراي حركات نمايشي .

تاثيراتي كه ورزش رزمي بر انسان ميگذارد : اعتماد به نفس ، ساخت ذهن و روح ، داشتن جسم سالم ، اخلاق و نظم ، افتادگي و از خود گذشتگي و اهداف پاك ميباشد.

هنرهاي رزمي ، هر فردي در طول دوران زندگي خود هميشه به فكر بـوده است كه بتواند رزمي كار خوبي باشد و يا از فنون آن آگاهي داشته باشد .

چه به اين رشته علاقمند باشد يا نباشد. با توجـه بـه اينكه هنرهاي رزمي نوعي آمادگي در برابر درگيريها و دفاع و حملات فيزيكي مي باشد علاقه به اين رشته رزمي معمولا از سنين  ۵ تا ۶۰ سالگي وجود دارد . معمولا  از هر صد نفر فعال درورزش رزمي حدود پنج نفر مسير را ادامه داده و موفق مي شوند.

ورزشهاي رزمي با ساير رشته هاي ورزشي متفاوت است . تنها رشته اي است كـه استفاده از آن براي هر كسي لازم است . اگرچه ورزش هاي ديگري هم مانند: تيراندازي ، سواركاري و شنا نيز هست كه يادگيري آن براي هر شخصي لازم است ، اما اين ورزشها نياز به داشتن امكانات است.

ولي براي يادگيري رزمي نياز به هيچ امكاناتي نيست، بدون آن نيز ميتوان به يادگيري فنون آن مشغول شد. از سن كودكي تا سنين بالا ، بسته به وضعيت جسماني ميتوان اين ورزش را شروع كرد و آموزش ديد .

راجع به اثر ورزش بر ميگرن، مستندات و مقالات ضدونقيضي وجود دارد. در برخي از آنها ورزش بعنوان محرك حملات ميگرن ياد شده و در برخي ديگر ورزش از طرق مختلف باعث كاهش حملات شده بود. چيزي كه از جمع بندي مطالب حاصل كردم، اين بود كه نبايد صرفا واژه ورزش را به كار برد. چون اثر ورزش دقيقا به نوع تمرينات بدني وابسته بود. در واقع مي‌توان به اهميت نوع فعاليت بدني در بهبود و يا تشديد حملات ميگرن پي برد.
تمرينات سبك و عموما هوازي، از مسيرهاي زير، باعث كاهش حملات ميگرني مي گردد:

۱. تغييرات فيزيولوژي و روان‌شناختي
۲. كاهش اثر انقباض عروق مغز
۳. بهبود جريان خون در مغز
۴. افزايش سطح اندورفين
۵. افزايش سروتونين
۶. كاهش چربي و وزن
۷. آرام‌بخش و كاهنده استرس
۸. افزايش جذب اكسيژن و بهبود خواب

برخي از تمرينات ممنوعه:
۱. وزنه‌برداري
۲. دويدن هاي سريع
۳. فوتبال
۴. شناي سرعتي
۵. تنيس
۶. قايقراني

برخي از تمرينات توصيه شده:
۱. دوچرخه ثابت
۲. پياده‌روي
۳. ايروبيك
۴. يوگا
۵. دويدن آهسته
۶. شناي آهسته
۷. پيلاتس كم فشار

نكات لازم هنگام تمرين كردن كه بايد رعايت شود:
۱. شدت تمرين هوازي بيش از ۷۰ درصد نباشد.
۲. حين تمرين بايد بتوانيد يك جمله را كامل بدون قطع نفس ادا كنيد.
۳. ورزش سه روز در هفته با شدت متوسط به پايين باشد.
۴. هر جلسه يك تا نهايتا ۱.۵ ساعت باشد.
۵. درصورت احساس سر درد، بلافاصله تمرين قطع گردد.
۶. گرم كردن و ريكاوري حتما انجام شود.
۷. زمان گرم كردن حداقل ۱۵ دقيقه باشد.
۸. نوشيدن منظم آب قبل، حين و بعد از تمرين.